İbrahim Ethem Hazretleri'nden ibret dolu güzel bir kıssa. Osman Nuri Topbaş Hocaefendi anlatıyor.
(Aşağıdaki metin videonun kısa bir özetidir. Vaazın tamamı ve tüm detayları için videoyu izleyebilirsiniz.)
İbrahim Ethem Hazretleri hacca niyetlendi. Malumdur ki o, bütün servetini bir kenara bırakmış, kendini Allah yoluna adamıştı. Hac yolculuğuna yaya olarak çıktı. Yolda ilerlerken, ihtişamlı bir otağ kurmuş, mağrur bir kabile reisine rastladı.
Reis, İbrahim Ethem Hazretleri’nin yaşlı hâliyle, tek başına ve azıksız olarak yola çıkmasına şaşırdı; tuhaf bakışlarla süzdü onu.
“Ey ihtiyar!” dedi. “Nereye gidiyorsun sen? Ne yiyeceğin var, ne bineğin… Hiçbir şeyin yok!”
İbrahim Ethem Hazretleri sükûnetle cevap verdi:
“Kâbe’ye gidiyorum.”
Bu cevabı duyan reis, önce şaşkınlıkla baktı, sonra alaylı bir tebessümle gülümseyip küçümseyici bir tavırla şöyle dedi:
“Be ihtiyar! Deli misin, divane misin? Ne hâl bu? Bineğin yok, azığın yok. Yol ise uzun, hem de pek uzun! Bu hâlinle Kâbe’ye nasıl varacaksın, o yolu nasıl aşacaksın?”
Bunun üzerine İbrahim Ethem Hazretleri, gaflet içindeki bu adama gönül uyandıran bir cevap verdi:
“Aslında benim pek çok bineğim var; ama sen onları göremiyorsun.”
Reis şaşırdı, alaycı bir ses tonuyla, “Öyle mi? Peki göster bakalım o bineklerini!” dedi.
İbrahim Ethem Hazretleri tebessüm ederek anlatmaya başladı:
“Benim Sabır adlı bir bineğim vardır ki, başıma bir bela geldiğinde onunla yoluma devam ederim.
Benim Şükür adlı bir bineğim vardır ki, nimete kavuştuğumda onunla nice menzilleri aşarım.
Bir de Rıza adlı bir bineğim vardır; önüme engel çıktığında ya da başıma gelen bir musibet karşısında ‘Gaybı bilmem, bunda benim için hayır vardır’ derim ve o bineğimle hedefime ulaşırım.”
Bu sözleri duyan kabile reisinin alaycı tavrı yerini derin bir şaşkınlığa bıraktı. Hayretle sordu:
“Peki, ihtiyar! Başka neyin var?”
İbrahim Ethem Hazretleri devam etti:
“Bir de şunu bil ki; ne zaman nefsim dünya arzularına meyledecek olsa, kabirlerde benden daha genç, hatta gencecik insanların yattığını hatırlarım. Ve derim ki: ‘Her insan ölecek yaştadır.’ Bu düşünceyle nefsime uymaktan sakınırım.”
Bu sözler karşısında derin bir tefekküre dalan kabile reisi, İbrahim Ethem Hazretleri’ne uzun uzun baktı ve hayranlıkla şöyle dedi:
“Desene, asıl yaya giden benmişim! Hakikatte binekli olan sensin, ey muhterem pir! Var yoluna devam et. Çünkü bu zarif hakikate vakıf olan bir kimse nasıl olsa muradına erer.”
İslam ve İhsan