Hz. Ebû Bekir (r.a.), Peygamber Efendimiz Muhammed (s.a.v.)'e peygamberlik verilmeden önce de onun en yakın ve candan arkadaşıydı. İslâm'ı, hiçbir şüphe, tereddüt göstermeden hemen kabul eden ve hür erkeklerden müslüman olan ilk kişidir.
"Sıddîk" lakabını hakkıyla taşıyan, Miraç hadisesi başta olmak üzere Peygamberimizin anlattığı hiçbir şeyi "Yalan söylüyorsun olabilir mi?" diyerek sorgulamayan, "O söylüyorsa doğrudur" diyerek peygamberliğin en büyük tasdikçisi olmuştur.
Mekke'den Medine'ye hicret esnasında Peygamber Efendimiz'in yol arkadaşı olarak seçilmiş, Sevr mağarasında birlikte saklanmışlardır. Kur'an-ı Kerim, Tevbe Suresi 40. Ayet'te kendisinden "Mağaradaki iki kişiden ikincisi" olarak bahsetmiş ve O'nun şerefini Kuran ile ebediyen tescillemiştir.
Peygamber Efendimiz'in vefatından sonra Müslümanların ilk halifesi olarak seçildi. Halifeliği döneminde dinden dönen (Riddet) hareketlerini bastırmış, zekat vermeyenlerle savaşmış ve devletin bütünlüğünü korumuştur. En büyük hizmetlerinden biri, Kur'an-ı Kerim'in toplatılarak bir kitap (Mushaf) haline getirilmesini sağlamış olmasıdır.