Yermük Savaşı’nda şehit düşen üç sahabinin ibretlik hikâyesini yazımızda okuyabilirsiniz...
Yermük Harbi’nde ağır yaralar alarak kızgın kumlar üzerinde şehîd olmak üzere bulunan üç sahâbî, harâretten kavrulan dudaklarını serinletmek üzere kendilerine ikrâm edilen suyu; “Susuzluktan inleyen şu mü’min kardeşim o suya benden daha muhtaçtır.” düşüncesiyle ona gönderiyordu.
Aynı fedakârlıkla suyu birbirine devreden bu üç sahâbî, susuzluktan kuruyup çatlayan dudakları ile şehâdet şerbetini içtiler. Dolu hâldeki su kırbası ise, üç şehidin ortasında olduğu gibi kaldı. (Hâkim, III, 270)
Bu üç şehîde son nefeslerinde su ikrâm etmeye çalışan Huzeyfe -radıyallâhu anh-, o andaki hâlet-i rûhiyesini şöyle dile getirir:
“–Hayatımda birçok hâdiseyle karşılaştım. Fakat hiçbiri beni bu kadar duygulandırıp heyecanlandırmadı. Aralarında akrabâlık gibi bir bağ bulunmadığı hâlde, onların birbirlerine karşı bu derecedeki diğergâm, fedakâr ve şefkatli hâlleri, gıpta ile seyredip hayran olduğum en büyük bir îman celâdeti olarak hâfızamda derin izler bıraktı…”
Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Saadet Damlaları, Erkam Yayınları
İslam ve İhsan